Mümkündür efendim. Ama öyle ki günümüzde sonsuzca var olan kimya dergilerini, olası bileşikleri , hidrür kompleksleri üzerine bile kitap yazıldığını ve de tam da sozcubukcu'nun bahsettiği gibi son yirmi yılda fulleren, iyonik sıvılar gibi konuların nasıl yeni kapılar açtığını düşünürsek mümkün değildir. gibi gözükecektir. Ve de Öklit'in asal sayıların sonsuz olduğu ispatına benzer şekilde sentezlenen her yeni bileşiğe bir metil grubu katılarak yeni bir bileşik sentezlenmiş olacağı ve de böylece sonsuz olası molekül olduğu belirtilirse, kimyanın sonsuz olduğu aşikar hale gelecektir.

Fakat olay başkadır. Kimyanın sonu, tüm bileşikleri sentezlemekle değil onları sentezleyecek beceriyi elde etmekle mümkün olacaktır. Burada yine referansımız Ferynman'ın ünlü ‘Daha altta çok yer var. (There is still plenty of room at the bottom.)' başlığı altında söyledikleridir. Doğru ya eğer bir gün nanoteknoloji istediği atomları istediği yere koyma becerisine ulaşırsa, insanoğlu da istediği molekülü sentezleme (tabi termodinamiğin elverdiği ölçüde) gücüne kavuşur ki kimyanın sentez kısmı hallolmuş olur. (Bu arada şu an nanoteknolojinin çok temel IBM, CO adam dışında hangi düzeyde olduğunu bilmiyorum. Belki de yaklaşmışlardır.) Kimyanın analiz kısmı için de benzer bir şey mümkündür. Atomlar öyle gözle görülür gibi görülmeye başlandığında öyle karman çorman analiz tekniklerine de gerek kalmayacaktır.

Dolayısıyla hocam, kendimi sormaktan alamıyorum, nereye kadar? İnanıyorum ki elli yıl, yüz yıl kadar sonra dünyanın her yerinden her dalın en saygın bilim adamları yuvarlak, büyükçe bir masanın etrafında toplanıp ‘Bilim burada bitmiştir.' diye imza atacaklar. Sonra da bazıları mayami ye gidip tatil yaparken bir kısmı makalesiz hayatta boşluğa düşüp intihar edecekler...